Beller geçilmez oldu

Kevsere dönen sular

Sensiz içilmez oldu.

Gözden sızan yaş olsam

Ölüne yoldaş olsam

Gelip geçen okurdu

Mezarına taş olsam

Solan bir güz gülüsün

Sevilen bir ölüsün

Kara toprakta değil

Gönlümde gömülüsün

İçime neler doldu

Hayat bana dert oldu

Mor sümbüllü vatanım

Sensiz bir gurbet oldu

Ah anam şimdi nesin

Söyleyemem nerdesin

Bir canlı hayal oldun

Benimle her yerdesin

Mahşerde derler anam

Kavuşmak, inanamam

İnansam da bu uzun

Hasrete dayanamam

Zalim sel oya oya

Yara açtı ovaya

Bırakın ağlayayım

Anama doya doya

Bağın ne gülü kaldı

Ne de bülbülü kaldı

Yavrun böyle anasız

Boynu bükülü kaldı

Ana başta taç imiş

Her derde deva imiş

Bir evlât pir olsa da

Anaya muhtaç imiş

 

Yazıma HÜSEYİN NAİL KUBALI’nın yukarıdaki “ ANAMA” başlıklı şiiri ile başladım.

 

Kur’an-ı Kerim : “ Anneniz ve babanıza öf bile demeyiniz.”,

Hazret-i Muhammed : “ Cennet anaların ayakları altındadır.” diyor.

Annelerimizi sadece senede bir gün değil, yılın her gününde arayan, soran, seven Yüce Türk Milleti’nin mensuplarıyız .

Başta annem ve kayınvalidem olmak üzere  bu topraklarda bizlerin hür olarak yaşayabilmemiz için kurtuluş mücadelesinde  şehit olmuş, gazi olmuş Şerife Bacıları, Halime Çavuşları ; terör mücadelesinde kaybettiğimiz şehitlerimizin  bugün hayatta olmayan  annelerini ; kısaca  bugün aramızda olmayan , ebediyete intikal etmiş  bütün   annelerimizi  rahmetle anıyorum. Mekânları cennet olsun…

Yaşadığımız coronavirüs günlerinde çok zor şartlar altında hayatları pahasına    çalışan sağlık çalışanı annelere;  yine bu problemli günlerde işini kaybettiği veya işyeri kapalı olduğu için ailenin  gelirleri kesilmiş, evde çocuklarını doyurmak için tencereyi nasıl kaynatacağının derdine düşen fedakâr    annelere ; 65 yaş veya üzerinde olup da  bir süredir evlerinde yasaklı  kalıp çocuklarına, torunlarına hasret kalan  annelere; çocuklarımın annesi değerli eşime;  özetle  bütün annelere sağlık ve mutluluklar diliyor,   saygılarımı sevgilerimi sunuyor, anneler günlerini kutluyorum.